Sonunda cesaret edebildim....

22 aylık oğlum,kuzum Z.A'yı anlatmak istiyorum sizlere bu blog aracalığı ile.Onun şöyle zeki olduğundan böyle güzel sözcüklerinden değil.Onun içinde yaşadığı bizimde kenarında çırpındığımız diğer tarafına almaya çalıştığımız çemberi anlatacağım size dilimin döndüğü kadarı ile.Benim kuzum;boncuk gözlü bebeğim kendi dünyasında yaşayan bir atipik otistik ya da yaygın gelişimsel bozukluğu var ya da PDD-Nos sendromlu.Çok şükür dramatik bir boyutu yok içinde bulunduğumuz durumun;otizmin hafif bir esansı diye anlatılıyor tanımında.Aynen de öyle otizmin hafif belirtileri var sadece.Ama bu durumu çokta kolaylaştırmıyor açıkçası hatta daha da zorlaştırıyor diyebilirim.Çünkü sağlıklı normal bir çocuğun niçin o davranışları gösterdiğini yada gösteremediğini anlatamıyorsunuz insanlara.Sürekli anlık mazaretler söyleyebiliyorsunuz çok uykusu var,çok yorgun,diş çıkarıyor bla bla bla....

Durumu çok duygusallığa indirgemeden bizim içinde bulunduğumuz durumda bulunan ailelere yardımcı olabilmek istiyorum.Biz bu süreçte neler yaşadık,nerelerden medet umduk,nelerden fayda gördük neler kullanıyoruz neler yediriyoruz,içiriyoruz.
Yani kendimizin internette arayıp da bulduğumuz ya da bulamadığımız konuları ;denemiş yanılmış ya da yanılmamış birinci ağızdan; ilk etapta nereden nereye geldik ve daha sonra ne yapıyoruz neredeyiz şeklinde anlatacağım.Umarım ufacıkta olsa sizinde kuzunuzda bir iyileşme getirir paylaşımım.Ya da daha iyisi umarım cıvıl cıvıl sağlıklı bir kuzunuz vardır ve sadece geçerken bir merhaba demişsinizdir.

kuzunun annesi....